woensdag 29 mei 2013

Toetjes en traktaties

Vorige week zaterdag was ik als rasechte nerd naar de Game of Thrones exhibition in Amsterdam geweest. (Voor de niet-nerds onder ons, dat was een tentoonstelling met de spullen uit de immens populaire tv serie van HBO Game of Thrones die maar 3 weekenden te zien was in Amsterdam) Na een uur in de rij te hebben gestaan en maar 15 minuten tijd om de expositie te zien stonden we om half 1 weer buiten en was het lunchtijd! Ik was met een vriendin en haar broer en zus en haar broer wilde heel graag naar het eettentje Vapiano, een soort 'fastfood' restaurant maar dan met Italiaans eten. Het eten wordt voor je neus bereid met verse producten, heel leuk om mee te maken! Mijn pizza was prima, niet geweldig, maar het toetje daarentegen was hemels. Creme di Fragola; een luchtige mascarpone crème met verse aardbeien, eerst wilde we een 'small' bestellen omdat we best vol zaten al, maar de small was echt tiny small dus toch maar voor de large gegaan. En deze ging zonder problemen naar binnen, dit ga ik zeker proberen na te maken! S'avonds werden we nog eens getrakteerd door de vrouw van de broer, op een heerlijk stuk zelfgemaakte cheesecake met nogmaals verse aardbeien. Mmmmm! Helaas geen foto's van, maar geloof mij, hij was ook hemels!


Dan een sprong in de tijd naar vandaag, woensdag 29 mei. Mijn rij-instructeur had harde maatregelen genomen om mij tot fatsoenlijk kijken in de auto te krijgen door te gaan turfen. Iedere keer wanneer ik niet goed keek in verkeerssituaties kreeg ik een streepje en bij 10 streepjes zou ik moeten trakteren. Omdat ik er vanuit ging met gemak die tien streepjes te halen (dat kijken wilde er bij mij echt niet in op de één of andere manier) ben ik vanmiddag aan de slag gegaan met appelflappen bakken als traktatie. Hij eet namelijk iedere ochtend een appelflap bij de BP en praat er altijd voor lof over, nou moest hij toch ook maar een keer een echte verse appelflap proeven. Appelflappen zijn echt één van de simpelste dingen om te maken, men neemt een pak roomboterbladerdeeg, een appel, suiker, kaneel en een losgeklopt ei. Je snijdt de appel klein, besprenkelt deze naar smaak met suiker en kaneel, schept een beetje op een lapje bladerdeeg, bestrijkt de randjes met ei, plakt hem dicht, bestrijkt de bovenkant met nog wat ei, nog wat suiker erover en 25 minuten in een voorverwarmde oven op 200 graden. Het enige moeilijkheidspuntje is de bodem, deze wordt toch wel gauw wat zacht en nat. Helaas was dat ook dit keer het geval, volgende keer toch maar wat custardpoeder op de bodem sprenkelen, ze zeggen dat dat helpt.. Maar verder smaakte die prima! Uiteindelijk was de appelflap ook nodig geweest want ik haalde al binnen 20 minuten 10 streepjes, daarna ging het trouwens perfect en hebben we al gesproken over afrijden. Voor de grap heb ik bij mijn Albert Heijn een plastic bakje meegenomen om hem mee in te vervoeren, zodat het 'net echt' leek.

Nou, kan zo verkocht worden toch

Vanavond was het ook clubavond en we waren zowaar met z'n vijven dus er kon weer iets 'groots' gebakken worden. Ik had al een tijdje mijn oog laten vallen op de advocaattulband van de blog www.overeten.com en vandaag heb ik deze nagemaakt. Ik heb wel iets minder suiker gebruikt dan in het recept stond, 200 g ipv 250 gram en hij smaakte nog prima. Hij smaakte zelfs zo goed dat ik maar één klein stukje mee naar huis heb kunnen nemen, damn! Maar ook een compliment natuurlijk, ik kreeg meteen al een vraag naar het recept van een clubgenoot, dus als je nog eens een lekkere cake wil maken! (Hij kan ook in een gewone cakevorm want het is gewoon cakebeslag, maar een tulband staat altijd wel mooi. )

Advocaattulband met chocolade (met dank aan overeten.com )

  • 250 g roomboter
  • 200 g suiker
  • 250 g zelfrijzend bakmeel
  • 4 eieren
  • 2 tl vanille-essence
  • 150 ml advocaat
  • 100 g pure chocola in stukjes
  1. Verwarm de oven voor op 175 graden en vet de vorm goed in. Zeker bij een tulband is het van belang dat je hem goed en secuur invet, anders eindig je met een gebroken tulband. Desnoods bestuif je hem na het invetten met boter nog met wat bloem.
  2. Klop de boter met de suiker, vanille-essence en een mespuntje zout romig.
  3. Voeg 1 voor 1 de eieren toe en zorg dat ze goed opgenomen worden.
  4. Schep daarna om en om de advocaat en zelfrijzend bakmeel erdoorheen. Op het eind schep je de chocola erdoor.
  5. Schep het in de vorm en zet 55 tot 60 minuten in de oven. Prik er met een sateprikker in om te kijken of die gaar is, als die al een beetje loslaat van de rand weet je dat die goed is. Laat hem dan nog even 5 à 10 minuutjes afkoelen in de vorm en probeer hem daarna voorzichtig los te maken uit de vorm. (Zet hem op z'n kop op een rooster en haal voorzichtig de vorm eraf.) Met een toef slagroom wordt die waarschijnlijk nog lekkerder!

Maar een klein beetje ontploft hoor, gelukkig kwam het goed

donderdag 23 mei 2013

Tweedehands gebak

Ik hou ervan om in kringloopwinkels rond te snuffelen en me vingers te laten glijden langs de kaften van tweedehands boeken.  Het leuke hiervan vind ik is dat je nooit weet wat je zal aantreffen. Als ik een Selexyz binnen loop weet ik welke boeken er zullen staan en welke prijs ze ongeveer hebben, het enige vernieuwende element is als er weer een nieuw boek uitgekomen is. Terwijl bij de Slegte komen er iedere dag boeken binnen en iedere dag worden deze aangevuld in de kasten. Waardoor ze een wisselend assortiment hebben, waardoor ik iedere week toch tenminste één keer langs moet gaan. Sinds kort ben ik ook weer helemaal fan van kringloopwinkels omdat ik daar toch al aardig wat bakspulletjes vandaan gehaald heb. Hier is een foto van mijn recente aankopen, waarvan het kleine taartvormpje de nieuwste in de collectie is, gisteren bij de kringloop in Groningen voor 30 cent op de kop getikt.

Twee ramequins voor 25 cent per stuk en de twee boeken voor 5 euro totaal
Deze moest uiteraard meteen in gebruik genomen worden. Toevallig was ik die ochtend ook langs een fruitwinkel geweest die lokale groente en fruit verkopen, hier had ik 2 kg Jonagoldappelen meegenomen. Dus ik besloot een mini appeltaartje te bakken. Zo gezegd zo gedaan, ik had ook nog noten liggen die ik  grof gehakt had en door het appelmengsel roerde. Er bleef ook wat deeg over waarop ik mijn creativiteit los liet. (ja die heb ik soms nog wel) Het enige waar ik me een klein beetje zorgen om maakten was hoe ik hem uiteindelijk heel uit de vorm zou krijgen. Het antwoord was: niet. Ik heb er een klein stukje uitgesneden en daarna kon ik de stukjes er gemakkelijk uithalen. Ik ben heel blij met mijn nieuwe vormpje en dat voor maar 30 cent!



Voor clubavond had ik cupcakes gebakken, witte chocolade cupcakes wel te verstaan met een beetje gevriesdroogde frambozen eroverheen. Gevriesdroogde frambozen? Zal je je misschien afvragen, bestaan die? Nou, in Engeland wel, deze heb ik vorige maand van mijn Foodie Penpal gekregen en ik besloot ze maar eens te gebruiken. De combinatie witte chocola en frambozen is klassiek, al heb ik het een klein beetje in een nieuw jasje gestoken door een ander soort frambozen te gebruiken. Ze smaakten echt heerlijk!

Witte chocolade frambozen cupcakes

  • 125 g zelfrijzend bakmeel
  • 125 g suiker
  • 125 g boter
  • 2 eieren
  • 2 eetlepels melk
  • 200 g witte chocola
  • 90 g monchou
  • 60 g roomboter
  • 225 g poedersuiker
  • 1 el melk
  • gevriesdroogde frambozenstukjes of verse frambozen
  1. Verwarm de oven voor op 175 graden
  2. De cupcakes zijn heel eenvoudig, mix de boter met de suiker tot een romig geheel. Voeg 1 voor 1 de eieren toe en zorg dat deze goed opgenomen zijn. Voeg beetje bij beetje het meel toe en de melk. Schep er met een spatel 75 g gehakte witte chocola doorheen en vul de vormpjes 3/4 met het mengsel en bak ze in 23 minuten gaar.
  3. Voor de topping smelt je de rest van de chocola au-bain-marie en laat dit een beetje afkoelen. Mix de monchou, roomboter, poedersuiker en melk en voeg op het eind de gesmolten chocola toe. Mix tot een romig geheel en smeer op de topping. Versier het met gevriesdroogde frambozen of verse frambozen.


Op clubavond werd ik zelf ook nog getrakteerd op een gebakje. Foske had namelijk zelf brownies gebakken en een chocolade-pecannotencrumble en karamelsaus gemaakt. En ik kan je vertellen, die was hemels! 


maandag 20 mei 2013

Koekjes bakken in Diever

Met Pinksteren ben ik altijd thuis bij mijn ouders om naar de jaarlijkse Boekenmarkt te gaan. Naast een kook- en bakfanaat ben ik namelijk ook een onwijze boekenwurm. Om mezelf alvast in te werken heb ik bij de kringloopwinkel in Dieverbrug twee hele leuke, schattige bakboekjes op de kop getikt voor 50 cent per stuk.

Het zijn Engelse favoriete appel- en eirecepten, met hele leuke tekeningen erin van het Engelse platteland. Ik kon ze gewoon niet laten liggen, ook omdat ik bij het doorbladeren al een paar heerlijke recepten tegen kwam. En één daarvan heb ik meteen uitgeprobeerd, het heette apple-scones maar ik vroeg me bij voorbaat al af of het wel 'echte' scones zouden worden omdat er geen druppel melk in het recept stond. En scones bestaan voor de meerderheid uit melk, ach ja, zolang het eindresultaat lekker zou zijn hoorde je mij niet klagen. Dan verander ik de naam gewoon, al heb ik nog steeds geen idee hoe ik ze zal noemen. Ze zijn namelijk enigszins knapperig van buiten maar zacht, enigszins deegachtig van binnen. Maar ze komen niet in de buurt van scones, lastig lastig, als iemand een mooie naam heeft mag die het laten weten! 

Ondanks dat het dus geen scones waren, smaakten ze goed en zijn ze zeker voor herhaling vatbaar. Dus hierbij het originele recept en mijn versie ervan. (Recept was in het Engels en de maten dus ook, gelukkig zat er achterin het boekje een omrekingtabel dus die heb ik toegepast. Maar voor degene die het zelf graag nog een keer omrekenen ook het originele recept)

"Apple scones" 
  • 8 oz white or wholemeal self raising flower --> 250 gram zelfrijzend bakmeel
  • 1 teaspoon ground cinnamon --> 1 theelepel kaneel
  • 1 teaspoon baking powder --> 1 theelepel bakpoeder
  • 4 oz butter --> 125 g boter
  • 2 oz soft brown sugar --> 60 g lichtbruine basterdsuiker
  • 2 mediam size cooking apples, peeled, cored and finely diced --> 2 elstarappelen, geschild en klein gehakt
  • 1 medium egg --> 1 ei
  1. Verwarm de oven voor op 375 Fahrenheit, gasstand 5 of 190 graden Celsius
  2. Zeeg het zelfrijzend bakmeel, kaneel en bakpoeder in een kom. Wrijf de boter erdoorheen en kneed de suiker en appelstukjes en op het eind het ei erdoorheen. (Let op: het wordt een erg plakkerig deeg, dus je kan het ook met een spatel mixen. Maar ik wilde graag voelen hoe het deeg zou worden met mijn handen) 
  3. Vorm er hoopjes van met je handen of met een lepel (als je het met je handen doet, heb ik gemerkt dat als je ze een beetje nat maakt het deeg niet zo blijft plakken.) Plaats ze op een met bakpapier bekleedde bakplaat en bak ze voor ongeveer 40 minuten. (Hier wijk ik af van het originele recept, daar zouden ze maar 20-25 minuten erin moeten. Maar mijn ouders hebben een oude gasoven waarvan de standen niet meer helemaal kloppen en ik alles standaard op stand 7-8 bak, maar alsnog zagen ze er na 20-25 minuten niet gaar uit. Pas bij 40 minuten had ik het idee dat het wat leek dus heb ik ze eruit gehaald. Je moet dus zelf een beetje spelen met de oventijd als je deze bakt.) 
  4. Laat ze afkoelen op een rooster.

Aangezien ik niet zeker was hoe deze koekjes zouden zijn heb ik voor de zekerheid  nog de al eerder gebakken chocolade-pecankoekjes gebakken. Deze zijn echt heel simpel om te bakken (zoals de meeste koekjes trouwens, binnen een half uur heb je vaak al versgebakken koekjes bij je koffie of thee liggen.) en erg lekker. Het recept komt van de Allerhande site, soms hebben ze nog wel eens lekkere dingen, haha.

Chocolade-pecankoekjes
  • 150 g boter, gesmolten
  • 100 g rietsuiker (Ik heb deze keer basterdsuiker gebruikt, werkt ook prima!)
  • 1 ei, losgeklopt
  • 1/2 theelepel nootmuskaat
  • 1 el cacao
  • 125 g zelfrijzend bakmeel
  • 50 g pure chocolade gehakt,
  • pecannoten 
  1. Verwarm de oven voor op 180 graden
  2. Meng de boter met de rietsuiker en het ei. Voeg de nootmuskaat en cacao toe en mix dit tot je een donkerbruin beslag hebt. 
  3. Meng het zelfrijzend bakmeel erdoor, zorg dat alles goed opgenomen wordt. Op het eind schep je de chocola erdoorheen.
  4. Het beslag is goed te handelen met je handen, waardoor je er mooie rondjes van kan vorm en op de bakplaat kan leggen. Druk op ieder hoopje een pecannoot en stop in de oven voor ongeveer 25 minuten. Zorg wel voor genoeg tussenruimte want ze lopen nog uit!
  5. Laat ze afkoelen op een rooster en bewaar ze in een koektrommel.

Daarnaast heb ik nog een poging gedaan tot het maken van de sinaasappelcréme taart maar bij de bodem ging het helemaal mis, ik heb hier alleen een springvorm tot me beschikking. En ik heb nu al een paar keer gemerkt dat het daarin erg lastig werken is met blindbakken. Bij mij verdwijnen hele stukken van de rand. Toen liet ik hem er ook nog per ongeluk veel te lang instaan waardoor die keihard was. En bij de vulling kwam ik erachter dat we geen klopfix meer in huis hadden. Dus we hebben als toetje sinaasappelkwark gegeten ipv een sinaasappelcrémetaart, maar deze kwark viel ook erg in de smaak. Eind goed al goed.

donderdag 16 mei 2013

Chocopotje

Chocola doet het altijd goed als dessert, dat bewijst dit toetje maar weer. Echte chocolade liefhebbers weten dit allang en denken waarschijnlijk alleen maar; 'hou op met praten, geef me de foto's en het recept!' En daar ben ik het eigenlijk wel mee eens, want als je van chocola houdt is dit super simpel om te maken en hemels om te eten.

Chocolade-sinaasappelpotjes met slagroom en merengues
voor 3 personen

  • 175 g pure chocola in stukjes
  • 500 ml slagroom
  • 3 eieren, gescheiden
  • 1 tl sinaasappelrasp en 1 tl sinaasappelextract 
  • suiker naar smaak voor de slagroom en merengues
  1. Smelt de chocola met 250 ml slagroom au-bain-marie
  2. Klop ondertussen de eidooiers los met de rasp en de extract. Als de chocola gesmolten is voeg je dit langzaam toe aan de eieren terwijl je continu roert. (Je wilt geen roerei) Schenk weer terug in de au-bain-marie pan en blijf roeren totdat het dikker wordt.
  3. Schenk het in kleine potjes of glaasjes en zet minstens 2 uur in de koelkast om op te stijven
  4. mini merengue
  5. Als de potjes in de koelkast staan kun je de merengues bereiden van de overgebleven eiwitten. Klop 
  6. deze stijf met wat suiker en spuit deze op een met bakpapier beklede bakplaat of schep hoopjes. Zet in de oven op ongeveer 130 graden voor 75 minuten. Als de oventijd klaar is laat ze dan nog 30 minuten in de oven staan met de deur dicht.
  7. Voor het serveren klop je de slagroom op met suiker naar smaak, schep dit op de potjes en versier met merengues.
* Je kan de sinaasappel vervangen door allerlei andere smaken, zo zou je er koffie erdoorheen kunnen doen voor een mokkasmaak of een ander extract of nootjes. Wat je wil!
* Vul de glaasjes/potjes niet te vol want het is wel echt een machtig dessert!
* En wees niet bang dat het niet hard wordt, daar was ik eerst ook bang voor en toen was ik bang dat het keihard zou worden maar het wordt een soort hardere chocolade pasta.


zondag 12 mei 2013

Spekkoek en aspergequiche

geweldig bakboek!
Spekkoek, iedereen die ik erover sprak was er lyrisch over. Zelf had ik het nog nooit gegeten en had geen idee wat ik moest verwachten. Toen ik het recept tegen kwam in één van mijn bakboeken heb ik er een papiertje tussen gestopt, dit moest ik maar een keer proberen. Bij de Aziatische supermarkt had ik hier al eens spekkoekkruiden gezien, dus dat was de eerste stop voor mijn baksel. Of nee, dat lieg ik, eerst de AH voor de roomboter en de eieren, daartussen nog een bezoekje gebracht aan de ´Ommerlandermarkt´ waar ik een flesje met aalbessensiroop gekocht heb en toen ging ik pas naar Oriental. Ik wist precies waar het stond, eenmaal aangekomen kreeg ik bijna een hartverzakking. Nooo, het vak was leeg! Op naar een medewerker die mij gelukkig nog andere spekkoekkruiden wist aan te wijzen, pieuw. Ik heb ook nog een stukje spekkoek meegenomen als vergelijkingsmateriaal, want ik had geen idee waarnaar en hoe het zou smaken. Eenmaal thuis heb ik eerst een stuk geproefd en men, wat is dat lekker!

De kruiden

Spekkoek uit de winkel




































Meteen het beslag gemaakt en de vorm voorbereid. Volgende keer moet ik zorgen dat ik het beslag iets beter verdeel, want nu was het beslag met de kruiden een stuk meer dan die zonder waardoor ik op het eind nog tenminste twee lagen overhield van het gekruide beslag. Alles was klaar, alleen de oven nog, ik moest met de Grillfunctie werken en dat had ik nog nooit gedaan. Eerst de gebruiksaanwijzing van de oven gelezen en toen twijfelachtig de eerste laag in de oven gezet. Dit duurde ongeveer 10 minuten voordat die gaar was, de tweede laag duurde al weer iets korter en zo ging het steeds sneller om de koek samen te stellen. Hij liet gemakkelijk los van de vorm, ook al had ik de randen niet vrij gehouden zoals stond beschreven in het recept. Eenmaal afgekoeld heb ik er een stuk uitgesneden en geproefd. Hij was super smeuïg  niet zoals mijn voorbeeld spekkoek, ik denk dat dit komt omdat ik volgens het recept op ieder laagje een laagje gesmolten boter moest smeren. Daarom is die nogal zacht en smeuïg van binnen en niet zo stevig als de ander. Het doet verder niks af aan de smaak, maar volgende keer ga ik het zonder die gesmolten boter proberen, kijken of die dan steviger wordt.

Spekkoek

  • 250 g roomboter
  • 200 g suiker
  • 5 eieren, gesplitst
  • 1 tl vanille-extract
  • 125 g bloem
  • 1 el spekkoekkruiden
  • 50 g gesmolten boter (Al ga ik deze volgende keer schrappen, kijken of die droger wordt)
  1. Klop de boter glad met een mixer, voeg 100 g suiker toe en klop het mengsel licht en luchtig. Voeg e eidooiers en het vanille-extract door en klop goed.
  2. Neem een vetvrije kom en klop hierin de eiwitten stijf, voeg op het eind geleidelijk de rest van de suiker toe. 
  3. Voeg een flinke eetlepel van de eiwitten toe aan het botermengsel en spatel dit erdoorheen. Spatel er vervolgens om en om de bloem en de rest van de eiwitten voorzichtig doorheen. Meng niet te lang; stop met spatelen zodra het beslag egaal van kleur is.
  4. Doe de helft van het beslag in een andere kom en voeg aan één van de beslagen de kruiden toe, meng deze er goed doorheen.
  5. Zorg dat de grill goed heet is. Verdeel een kwart van het beslag uit één van de kommen over de ingevette springvorm (het recept zegt een vorm van 20cm, ik heb mijn mini vorm van 15/16 gebruikt, daardoor kreeg ik 'maar' 6 lagen in plaats van de 8 uit het recept) en strijk het egaal en glad. Zet de vorm onder de hete grill tot het beslag bol, gekleurd en gaar is. Deze laag duurt het langst omdat hij lager in de vorm zit. Bij mij duurde het ongeveer 10 minuutjes. Volgens het recept zou het 5 moeten duren, check dus tussentijds!
  6. Haal de vorm uit de oven en bestrijk het met de gesmolten boter, voeg een nieuwe laag toe, strijk dit weer glad en zet in de oven. Doe dit totdat al het beslag op is. Haal de koek vervolgens uit de vorm en laat hem afkoelen. Afgekoeld kun je hem in een paar lagen plasticfolie wikkelen en op een koele plek buiten de koelkast bewaren.
Zoals je kunt zien zijn de lagen niet zo 'droog'  als die uit de winkel. Ik denk echt dat het door de gesmolten boter komt want de lagen zelf waren gaar.


Als avondeten had ik besloten om de asperges uit de bonus te halen en daar iets mee te doen. Toevallig had ik die avond ervoor door de nieuwe Allerhande gebladerd en kwam ik een recept tegen voor een aspergequiche, perfect! Het recept van de Allerhande vond niet dat je de bodem moest voorbakken, maar uit eerdere ervaringen met ´soggy bottems´ heb ik gekozen om dit wel te doen. De vulling was niet moeilijk te maken, al gebruik ik volgende keer verse groene asperges. Dit keer had ik ze uit pot gebruikt, gewoon omdat ik dacht dat die wel goed zouden zijn. Er staat ook op de verpakking dat ze stevig zouden zijn, nou ik vond het maar een smurrie bende. Gelukkig smaakte de quiche nog prima, alhoewel ik er wel iets meer van verwacht had. Volgende keer misschien stukjes ham erdoorheen en een gekookt ei, zodat je misschien iets meer de traditionele smaak van asperges terug krijgt. Hier is het recept te vinden.


woensdag 8 mei 2013

Culinair tripje Kampen en Zwollywood

Wat begon als een historisch tripje eindigde in een culinair tripje. Kampen stond al een tijdje op mijn lijstje van 'te bezoeken steden in Nederland.' Vandaag was het dan zover, duimend voor het weer ging ik de trein in en wonderbaarlijk genoeg kwam de zon nog tevoorschijn en was het opeens super warm met een jas aan. Kampen is echt een mooie stad, maar niet heel groot waardoor ik het toch wel snel gezien had. Maar ik ging niet weg voordat ik een gebakje ophad bij een Konditorei die er super mooi uitzag. Houten puien doen het altijd goed bij mij, ze stralen iets gezelligs uit en als er dan ook nog eens ouderwetse betiteling op staat ben ik verkocht. Ik besloot voor een kop thee en een Kamper slofje te gaan, de specialiteit van deze bakkerij. Terwijl ik zat te wachten staarden de handgemaakte bonbons mij verleidelijk aan, maar met de gedachte dat ze waarschijnlijk zouden smelten in mijn tas heb ik ze achter moeten laten. Het kamper slofje smaakte echt goed, je proefde gewoon dat die huisgemaakt was want de deegranden waren niet overal even dik zoals je bij machinaal geproduceerde gebak wel zou hebben. Het had een vulling van walnoten en karamel en was omhult door een boterkoekdeeg, perfect!


Op naar Zwollywood! First stop, een klein kook-culinairwinkeltje op de route van het station naar het centrum. Meteen werd ik getrokken naar de kleine flesjes met kleurige inhoud, voor maar 85 cent heb ik uiteindelijk gekozen voor een tomaten balsamico-azijn. Perfect voor salades leek mij! Toen zag ik iets wat ik al héél lang wilde hebben, ahornsiroop! Een super schattig klein flesje voor 3 euro, perfect om een keer uit te testen. Ik heb de banaan-chocoladeroomlikeur met pijn in mijn hart laten staan, achteraf heb ik toch spijt dus de volgende keer dat ik er ben koop ik zeker een flesje. Het klonk gewoon zó lekker, dat moet ik gewoon een keer proberen!


Toen in de winkelstraat een enorme kook en bakwinkel, met echt een enorme bakafdeling! Ik heb staan kwijlen bij de kitchen-aids en al die grappige bakvormen (gewoon een heel kasteel vorm, how cool!) met een grijns op me gezicht bekeken. Ik heb nog een tijdje met een kleine hoge springvorm in me handen gestaan, maar uiteindelijk toch terug gelegd. Misschien ook weer iets voor een volgende keer, hihi.

Terwijl ik naar een boekwinkel liep zag ik opeens het uithangbord van Dille en Kamille. Ik ging er nog net niet rennend op af. Ik vind dat echt zo'n leuke winkel! Echt een schande dat die nog niet in Groningen zit. Ik heb de winkel verlaten met echte vanille-extract. Geen goedkope synthetische aroma, nee de real deal! Helaas hadden ze geen koekjesdrukker met de tekst 'Home made' erop, die zoektocht is to be continued. Wel heb ik nog een pakje cacaopoeder met karamelsmaak meegenomen, ben heel benieuwd hoe die smaakt. De dag heb ik afgesloten met een heerlijke sandwich bij Vito's, echt een aanrader!


Morgen komt een vriendin langs en gaan we samen kokosmakronen maken en de chocolademelk met karamelsmaak proberen. Foto's volgen!

zondag 5 mei 2013

Spaanse tortilla en Hollandse rijstebrij

Mijn blog heet, 'Mijn zoete besluit', dus het gaat over zoete etenswaren, maar ook over mijn reis door de wereld van bakken. Normaal gesproken post ik verslagen van taarten, cake's, cupcakes, koekjes etc. Allemaal baksels en zoet, nu heb ik gisteren ook wat gebakken alleen was het niet zoet. Kan het dan wel op deze blog verschijnen? Ik vind van wel, het is tenslotte een baksel. Hetzelfde geldt voor de rijstebrij die ik afgelopen donderdag gemaakt heb, het is een zoet nagerecht, alleen niet gebakken, maar alsnog zoet. Deze moest trouwens ook echt op mijn Blog komen want het is echt de heerlijkste ontdekking van deze week! 

Nu eerst het hartige baksel, de Spaanse tortilla. Ik had dit recept uitgeknipt uit de NRC Next en ingeplakt in mijn receptenboek om ooit eens te proberen, gisteren was de dag dat ik het eindelijk ging uitproberen. Super simpel om te maken en overheerlijk om te eten. Het rook zó lekker in de keuken, ik begon serieus te watertanden en heb hem er uiteindelijk een minuut te vroeg uitgehaald omdat ik niet langer kon wachten. Ik had me voorgenomen maar de helft te eten zodat ik de andere helft vanavond kon eten, maar het was zo lekker! Ik heb uiteindelijk een stuk kunnen bewaren als lunch voor vandaag, ik heb besloten vanavond maar iets te halen aangezien we vast niet om 19 uur klaar zijn op me werk. Het is eigenlijk wonderbaarlijk dat ik gewoon bijna een hele quichevorm leeggegeten had, maar het is zo luchtig en lekker, voor je het weet is die op. Dit is dan ook een perfect éénpersoonshoofdgerecht, maar ook een ideaal picknickitem, want afgekoeld is die ook heerlijk. Het recept!

Spaanse tortilla

  • 10 cherrytomaatjes
  • 3 tenen knoflook
  • 4 eieren
  • 150 ml volle melk
  • 5 el maïsmeel (Ik heb gewoon bloem gebruikt, werkte prima)
  • 1 rode ui
  • 1 rode peper (Deze heb ik weggelaten aangezien ik geen peper-fan ben)
  • 75 gram manchegokaas
  • goede olijfolie
  1. Verwarm de oven voor op 175 graden
  2. Breek de eieren in een grote kom en klop deze luchtig met de melk en een scheutje olijfolie.
  3. Snijdt vervolgens de tomaatjes doormidden, snipper de ui, snijdt de peper in kleine ringetjes als je deze gebruikt, hak de knoflook fijn en snijdt de kaas in kleine stukjes. Gooi dit allemaal bij de eieren, samen met het meel en maal er zout en peper naar smaak bij en meng tot alles goed verdeeld is.
  4. Vet nu een ronde ovenschaal in of een quichevorm met wat olijfolie, hoe platter de vulling er in zit hoe sneller hij gaar wordt. Schenk de vulling erin en zet deze ongeveer 30 minuten in de oven.
  5. Laat hem enigszins afkoelen en snijdt er dan punten van. 
* Manchegokaas is te krijgen bij de deli-afdeling van de Albert Heijn, het is een Spaanse schapenkaas die echt heerlijk smaakt. Ik denk dat die ook wel te vervangen is door gewone goudse kaas of een andere kaas, maar voor een echte Spaanse tortilla is de manchegokaas wel een must.

Dit zit allemaal in mijn buik nu

De Hollandse rijstebrij, ik had deze week als doel iedere dag een onbekend voedselitem te eten, donderdag was dit rijstebrij. Ik zie zo vaak het pak met 'Dessertrijst' staan als ik langs de bakafdeling in de supermarkt kom en ik ben altijd nieuwsgierig hoe dat nou smaakt. De naam doet iets anders vermoeden, rijstebrij klinkt nou niet heel aantrekkelijk, maar ik kan je vertellen dat het tegenovergestelde waar is! Binnen 12 minuten was de rijst romig en zacht en na heel hard geblazen te hebben kon ik een hapje proberen. Mmmm, perfect winters nagerecht! Maar het is ondertussen toch echt Lente geworden dus heb ik de variatietip die op de achterkant van de verpakking stond ter harte genomen en de rijstebrij omgetoverd in een stracciatella rijstebrij. Heel simpel, je voegt er wat opgeklopte slagroom bij en wat vlokken of hagelslag, mengt dit goed, zet het even in de koelkast en je hebt een heerlijk zomers nagerecht! Ik heb er helaas geen foto van want het zag er niet al te appetijtelijk uit, maar ik kan je verzekeren dat het zeker wel appetijtelijk smaakte!

Stracciatella rijstebrij
Voor 2 personen, al heb ik alles in me eentje opgegeten verdeeld over twee dagen
  • 50 g Lassie dessertrijst
  • 250 ml melk
  • 25 g suiker
  • 65 ml slagroom (de helft van een 125 ml verpakking)
  • half zakje vanillesuiker
  • 40 g chocoladevlokken, of besprenkel naar keuze
  1. Breng in een steelpan de rijst samen met de melk en suiker aan de kook. Laat dit 12 minuten zachtjes doorkoken totdat de rijst de melk opgenomen heeft en romig geworden is.
  2. Laat de rijstebrij afkoelen door af en toe om te scheppen of zet het in de koelkast.
  3. Klop de slagroom stijf met de vanillesuiker en schep dit samen met de chocola door de rijstebrij. 
Foto van de Lassie website

donderdag 2 mei 2013

Rondo's

K(r)oningsdag is alweer twee dagen geleden maar ik smul nog steeds van mijn rondo's. Ik had geen speciale plannen die dag afgezien van alles willen volgen op de televisie. Maar een hele dag in bed liggen en de kroning kijken was wel heel erg lui, plus ik had niks te snacken in huis. Bij zo'n Nederlands feest hoort ook Nederlands gebak, eigenlijk had ik tompouchen moeten maken of een appeltaart. Maar de eerste was me teveel werk en de laatste heb ik al zovaak gemaakt. Gelukkig kwam ik laatst op een site met een recept voor rondo's, als je niet weet wat rondo's zijn, het zijn van die gebakjes gevuld met amandelspijs. Ik had net zo goed gevulde koeken of kano's kunnen maken, maar rondo's hebben een iets makkelijkere vorm. Alhoewel, ik heb niet 8 serveerringen dus heb ik ze in de muffintray gemaakt waardoor ze geen echte rondo's geworden zijn. Het zijn meer rondo- neefjes. Ze zijn super makkelijk om te maken en heerlijk om te eten, dus als je een keer iets anders wil maken met je muffintray zou ik deze zeker aanraden!

Rondo-neefjes
voor ongeveer 8 rondo's


  • 160 g witte basterdsuiker
  • 250 g roomboter, zacht
  • 320 g bloem
  • 2 tl bakpoeder
  • mespunt zout
  • 200 g amandelspijs
  • 2 eieren
  • 8 amandelen
  1. Meng de suiker, bloem, bakpoeder en zout totdat alles goed gemengd is. Kneed de boter erdoor heen  tot een soepel deeg. Sla het plat en leg minstens een half uur in de koelkast.
  2. Bereid de muffintray voor, vet 8 rondjes in met boter en verwarm de oven alvast voor op 175 graden.
  3. Bereid de vulling, kneed het marsepein goed los met 1 ei en een klein scheutje water. 
  4. Kneed het deeg nog een keer goed door en rol het uit tot een plak van ongeveer 4 mm dik. Pak een glas (of een serveerring) met een doorsnede van ongeveer 8 cm en snijd uit het deeg 8 rondjes. Kneed het overige deeg nog een keer goed door en rol deze weer uit en pak nu een glas met een doorsnede van ongeveer 6 cm en snijd uit het deeg nogmaals 8 rondjes.
  5. Leg de deegrondjes van 8 cm in de bakjes. Als het scheurt, don't worry! Het is makkelijk te fiksen met een klein restje deeg. 
  6. Vul alle vormpjes met de marsepeinvulling, zorg dat overal ongeveer evenveel in zit.
  7. Dek alle vormpjes nu af met de 6 cm rondjes, druk het voorzichtig aan en zorg dat het niet teveel over de rand heen komt, anders heb je zometeen ontplofte rondo's.
  8. Klop een ei los en bestrijk dit over de rondo's, plak op iedere rondo een amandel en kwast de amandel ook nog goed in met ei.
  9. Zet voor ongeveer 35 minuten in de oven. Laat eerst afkoelen in de vorm, dan worden ze steviger. Zet de vorm op z'n kop en sla er voorzichtig maar toch met enige kracht op zodat ze loslaten uit de vorm.
Dit recept komt trouwens oorspronkelijk van Rudof's Bakery, dus als je de precieze bereiding wil zien kan je hier het filmpje terug kijken.